TOMPOES

 Ruim vijf jaar voordat Carola pertinent zeker weet dat ze van me wil scheiden, denk ìk er wel eens over om van háár af te gaan. Ik heb het er dan nog nooit met haar over gehad maar het s-woord ligt dan al enige tijd op het puntje van mijn tong. Waarom moet je zo nodig gaan scheiden, na een huwelijk van veertig jaar? Bijna àlle stellen, die we kennen zijn inmiddels uit elkaar, dood of half dood. 

Af en toe bekruipt mij de gedachte:  waarom scheid ik óók niet voordat ik daar überhaupt te oud, te krakkemikkig voor ben. Want als krakkemik kan je maar beter niet aan scheiden beginnen! Je komt nooit meer aan de vrouw. Geef de dames maar eens ongelijk!

Volgens de statistieken leven vrouwen gemiddeld  langer dan mannen. Een slimme oude vrouw weet donders goed, dat zo'n gezellige sportieve ouwe vent razendsnel een zorgbehoevende krakkemik kan worden.  Heel erg leuk dus zo’n fit oud mannetje in de buurt maar niet àl te dichtbij.

Na een eventuele aanstaande  echtbreuk, zo denk ik nu,  ga ik toch wel weer het liefst met  een vrouw samenwonen.  Niet dat ik al iemand op het oog heb; dat allerminst. Ik ben nu alleen nog maar een beetje aan het filosoferen over het leven na Carola. Nu heb ik nog een prima conditie … lichamelijk althans. Het is dus: nu of nooit!

 Carola is een sterke vrouw. Vele malen sterker dan ik. Emotioneel dan. Praten over onze echtscheiding: geen probleem voor haar. Dat weet ik wel zeker. Ze heeft in de loop der jaren al zo veel met me te stellen gehad.  Wel ergere dingen dan zoiets simpels als een echtscheiding: verkeersongelukken,  vergokt vakantiegeld, verdwenen poezen, uitslaande branden, geplette hamster, gesmolten ijstaarten, vreemdgaan,  opnames psychiatrie.

Kortom, ze is  wel wat van me gewend … maar het  was natuurlijk in al die al die veertig jaren niet alléén maar kommer en kwel. Onze twee prachtige zonen bijvoorbeeld! En de lol die we best wel gehad hebben samen.  

 Om het praten over onze echtscheiding wat te veraangenamen heb ik voor bij de koffie een paar tompoezen gekocht. Carola is daar dol op:

 ‘Het lijkt mij een goed idee om binnenkort uit elkaar te gaan, Carola,' zeg ik, ' veertig jaar samen:   dat is toch mooi......dat is toch heel mooi geweest. Nu plagen we elkaar steeds. Ik  plaag jou,  met je vele snoepjes en koekjes, je dikke lijf, je nicotine-, koop- en tv-verslaving. Dan plaag jij mij weer met mijn gok- , alcohol-  en voetbalverslaving, mijn toupetjes, mijn kikkervisjes en mijn bijna ziekelijke geilheid.

Ik zal dan, als het eenmaal zo ver is, een klein huisje  hier in de buurt gaan huren.  Dan krijg jij ook eindelijk eens wat rust, Carola  en als jij hulp nodig mocht hebben voor het een of ander, dan ben ik altijd in de buurt, toch?'

 Carola heeft al die tijd niets gezegd. Haar gezicht, dat meestal boekdelen spreekt, kan ik nu even niet zo goed zien, omdat ze zojuist haar tompoes over mijn gezicht heeft uitgewreven.

 ‘Ik ga even mijn fiets in de berging zetten, Jee. Die andere tompoes eet ik straks wel op!'

 

Ex-collega

Ineke was mijn collega; tegen mijn zin overigens. Ik hoefde haar niet….had liever een vriendin van me die ook solliciteerde. Ineke is wel een mooie meid. Ik zie haar nog op kantoor met een lange, witte doorschijnende jurk over de gang lopen….. ‘mooie doorschijnende jurk,’ zeg ik. Ze klapt meteen voor een half jaar dicht………
Vier jaar hebben we heerlijk samengewerkt…..en nu hebben we elkaar een jaartje niet meer gezien. We hebben een afspraak……..om half twee is ze vrij…..ze is directiesecretaresse bij AGV verzekeringen. We drinken thee bij Hazzebazz ….twee kopjes. Ik weet veel van haar……van haar moeder…… van haar affaire op de zaak…. van haar scheiding. Zij weet nogal wat van mij…..van de relatie met mijn vrouw……van mijn psychoses en die van mijn zoon en de vervelende gevolgen daarvan. Wij praten er niet over met anderen….alleen met elkaar.
Toch is het meestal saai, zoals dit theedrinken nu. Het spettert nooit. Waarom niet? Ineke zegt ronduit dat het komt omdat ik eigenlijk liever met haar naar bed zou gaan, dan dat ik kopjes thee met haar drink……....zou ze best eens gelijk in kunnen hebben…... hoewel ik daar in de Hazzebazz niks geen kriebeltjes voelde. Dat zegt nog helemaal niks, want het komt bij mij nogal eens voor dat, wanneer ik, na een gezellig samenzijn met een leuke vrouw, in mijn bedje lig, mijn fantasie een beetje op hol slaat....en dat leidt dan uiteindelijk weer(eerlijk is eerlijk) tot zelfbevrediging, de ene keer wat wilder dan de andere keer. Dus ja, ik merk wel, hoe het dan vanavond allemaal gaat, wat Ineke betreft.
Van Rene is ze dus gescheiden….hij is vooral te saai……..te thuiszitterig….……..hij sputtert niet tegen….........…seksueel stelt hun relatie toch al niet zo veel voor……(hij heeft zeker 3 keer per week zin; zij hooguit eens per maand)…………….zoon SanneJan (13) wordt fifty-fifty opgedeeld tussen paps en mams. Ineke en Rene wonen vijf minuten lopen van elkaar en gaan ‘……….nog gewoon…………’met elkaar om.
De muziek staat veel te hard in Hazzebazz; nu is André Hazes’ ‘een beetje verliefd’ voor mij al gauw te hard….gelukkig zetten ze hem wat zachter als ik er om vraag.
Ze pakt wat foto’s: ‘hier, mijn nieuwe vriend Herman’……Ineke ligt met haar hoofd op zijn schoot……
’Niet bepaald een schoonheid,’ zeg ik
Ze trekt wit weg………’Je bent gewoon jaloers.’
De andere foto’s die ze me laat zien: allemaal Ineke, haar poenerige zus Thea en haar zoon SanneJan, op vakantie op Bonaire: duiken, zwemmen, bootje varen, liggen op een dolfijn…
Sannejan ……..tegenwoordig met lange haren…..dertien jaar zal hij nu zijn, hoewel zijn lengte ouder doet vermoeden.
Ze is rustiger geworden, Ineke, dat wel. Ik heb het gevoel dat ze eigenlijk alleen maar behoefte heeft aan een schoot waarop ze haar hoofd kan leggen; meer niet.
Haar hoofd op een schoot.
Haar moeder is alcoholiste….nu al weer acht jaar dood……haar vader kent ze niet eens …als jong meisje moet ze voor Thea, haar vier jaar jongere zusje zorgen. Stelen, liegen en bedriegen moet ze om met zijn drieën te kunnen overleven. Ook de drankvoorraad voor haar moeder moet aangevuld ter voorkoming van moeders razernij.
De muziek van mijn zoon Rik (op mijn mp3 speler) vindt ze prachtig. Haar zoon speelt ook gitaar en zingt………….is fan van de Red Hot Chilli Peppers. Ik ken niks van die groep.
Ineke wordt accountmanager ……ze maakt die chef salarisadministratie Herman de Vrouw helemaal gek …..hij geeft haar kansen in het bedrijf….(en..... veel te veel salarisschalen). Ze laat Herman, een misselijk makend rood onderkruipsel, in de waan dat hij ooit bij haar zal scoren….en ze blijft groeien.
Nu staat Herman dankzij zijn eigen wanbeleid op straat….. tegelijk met Ineke. Ze zit nu bij de concurrent hier vlak naast Hazzebazz.
Het enige dat ik haar kan melden is, dat ik sinds mijn psychoses stabiel ben, maar niet meer zo fantasierijk, creatief; het lijkt wel of de medicijnen de leuke spannende dingen uit mijn hoofd wegfilteren. Ik merk wel of er vanavond nog wat gebeurt.
Ik reken af…….vier thee…… negen euro twintig…. het is toch bezopen!
Drie luchtkusjes ten afscheid.